ligfiets.be - startpagina
        De Ligfiets GENT - Lange Violettestraat 49 - 9000 Gent - Tel. 09 225 07 77
      De Ligfiets ANTWERPEN - Steenhouwersvest 25 - 2000 Antwerpen - Tel. 03 293 74 56

Onze winkels
Ligfietsen
Vouwfietsen
Accessoires
Verhuur
Contact
Links
Faq

Nieuws
Events
Team
Onze klanten
Reisverslagen

Two to Toulouse


Two to Toulouse

1435 km ontspannen inspanning

Een reisverslag van Pieter en Els

Het middel

Ik scheur graag door het land op mn ligfiets. Maar ik ben niet alleen op de wereld, er loopt zelfs een halve trouwboek op rond. En zij fietst gelukkig ook graag, maar de combinatie was als water en vuur : ik op mn ligfiets, gebouwd onder het motto "minder dan 30 km/h is een belediging voor de fiets", en Els op een goeie Hollandse fiets-je weet wel : kaarsrecht zitten, breed stuur-met als credo "meer dan 15 km/h is voor wackos". Een fietstochtje werd dus voor beiden een opgave; soms wisselden we zelfs van fiets om allebei even snel te gaan, maar dat was vooral voor mij een psychologische capitulatie. Een tandem is dan de ideale oplossing om beide "vermogens" gelijk te benutten. We hadden vroeger al meer getandemd, maar eens ik mn ligfiets had, wou ik niet meer anders; de oplossing was dus eenvoudig... een ligfietstandem !

Dat was makkelijker gezegd dan gedaan, lees : makkelijker beslist en besteld dan geleverd : we hebben er meer dan een jaar op moeten wachten. Maar wat we toen in ontvangst namen, mag er zijn : een juweeltje van 3 meter 10 centimeter lang, in een mat rode kleur, volledig uitgerust met degelijk materiaal, uniek en opvallend, en vooral : snel n luxueus. "Snel" betekent voor onze tandem iets tussen de 25 en 30 km/h (zonder moeite), en de luxe kan je alleen maar voelen als je er eens een tochtje mee komt maken ! Zalig zacht, ontspannen houding (ideaal om te zonnen), genieten van de wijde omgeving... Net vanwege de grote luxe kan je zonder moeite grote afstanden afleggen, omdat je geen zadel- of rugpijn krijgt; afstanden van 100 km op een dag zijn van in het begin geen probleem; na een tijd is dat zelfs op een halve dag afgehaspeld.

Wie hierboven bij 3m10 dacht dat wij met een tank rijden : de beweeglijkheid valt best mee; in normale omstandigheden (bochten van 90°) merk je er niets van. Wanneer je echter merkt dat je in een verkeerde straat bent beland, dan kan je wel 2 baanvakken gebruiken om in n keer gedraaid te raken... Wat vervoer van de fiets zelf betreft, valt het ook geweldig mee : 5 bouten losdraaien, en je hebt twee stukken die met gemak in een Peugeot 106 kunnen-wat we al meermaals hebben getest ! Een bijkomend voordeel van de lengte is de ongenaakbare stabiliteit : omdat de wielen 2 meter uit elkaar staan, kan je tegen minder dan 2 km/h nog kaarsrecht fietsen. Dat zou nog van pas komen in hellingen...

Het doel

Toen een koppel vrienden in Toulouse ging wonen en werken, zeiden we onmiddellijk "we komen wel eens langs met de fiets", kwestie van een duidelijk reisdoel te hebben voor een tandemligfietsvakantie (ik denk niet dat dit woord in Van Dale staat).

Toulouse dan dacht ik toen aan zuiderse temperaturen, palmbomen, kanten van Lyon, nog geen 1000 km fietsen. Algemene aardrijkskunde is blijkbaar niet zo aan mij besteed, want de temperaturen zijn inderdaad pittig, palmbomen zijn er al een klein beetje, maar vooral : het ligt tegen de Pyreneeën, goed voor bijna 1500 km fietsen ! Met de auto is het uiteraard een pak minder, maar de mooie uitgestippelde fietsroutes nemen liever een mooi ommetje dan de Autoroute du Sud...

Het plan

We hadden twee weken vakantie uitgetrokken om naar ginder te fietsen en daar enkele dagen te blijven; in praktijk dus anderhalve week fietsen, vier dagen in Toulouse en één dag om met de trein terug te komen.

Wanneer je met de fiets lange afstanden wil afleggen, kan je best je licht opsteken bij de vele routes die uitgestippeld worden door vele vrijwilligers; zij zoeken mooie, rustige routes die je zelf nooit zou vinden als je gewoon op de kaart kijkt waar je vandaan komt en waar je naar toe wilt. Onze keuze viel op de route "Langs Oude Wegen", een route van Aken/Maastricht tot aan de Pyreneeën, bedoeld om verder te fietsen naar Santiago de Compostela. Voor ons was het vooral handig omdat deze route tot op 70 km van Toulouse kwam; een peulenschil op zon afstand !

Toen ik de route op de kaart uitstippelde, zag ik op 450 km en 900 km enkele mooie plaatsen om een rustdag te houden : telkens aan een groot meer waar je kon zwemmen of een bootje huren. 450 km, dat is 3 x 150 km, en dàt was een haalbare afstand per dag; je wist bovendien dat je na drie dagen een ganse dag op adem kon komen, genietend van de wijde natuur. Toen ik alle overnachtingsplaatsen op onze route had geboekt, en nog eens narekende, bleek dat ik een lichtjes overmoedige planning had opgesteld : drie keer 170 à 180 km, rustdag, drie keer 170 km, rustdag, drie keer 130 km... en dat laatste leek me een toegift om tegemoet te komen aan de warmere temperaturen die we daar zouden tegenkomen. Toen begonnen we ons toch even af te vragen of we het dag na dag zouden halen...

De praktijk

Het begon al toen ik de bagage inpakte : 32 kilo ! Dat was wel inclusief 3 liter drinken, maar tel daarbij nog 23 kg voor de fiets, 107 kg voor twee personen (verdeling bekend bij de auteur); dus alles samen ruim 160 kg die we elke helling op moesten zien te krijgen...

De eerste dag hadden we voorbeeldig afgelegd; tegen 20h waren we in onze gte in Dinant aangekomen, en we hadden reeds ruim genoten van een avondmaal langs de Maas. Slechts één opmerking deed ons weer even twijfelen : we hadden tot dan toe hoofdzakelijk rivieren en kanalen gevolgd, dus per definitie een vlakke route; de dag erop zouden we in één ruk de Ardennen oversteken-en daar zit af en toe toch wel een pittig stukje tussen. Maar de beentjes waren goed gerodeerd; we zijn zonder problemen maar wel laat aangekomen : tegen 22h, in het pikdonker... gelukkig met goede verlichting !

Fietsen in Frankrijk

Onze route noemde niet voor niets "Langs Oude Wegen"; ze volgde oude pelgrimsroutes van de Lage Landen naar Compostela. Die routes leidden ons langs beroemde plaatsen als Troyes, Vézelay (werelderfgoed Unesco), Rocamadour,... We hebben iets te weinig tijd gehad onderweg om deze plaatsen te bezoeken-volgende keer plan ik het iets rustiger-maar we hebben ook veel mooie natuur gezien ! Kleine dingen geven de reis ook de nodige couleur locale : druiven die je zo langs de kant van de weg kan plukken, een praatje in je beste Frans met dorpslui over "cet engin magnifique" waar wel degelijk géén motor in zit,...

Van de grens tot ongeveer 30 km voor Toulouse hebben we welgeteld 600m fietspad gezien; ook in grote steden zijn er nauwelijks voorzieningen. Maar we hebben dat nauwelijks gemerkt : we fietsten vaak over Départementales waar om het kwartier één auto passeerde. En het moet gezegd : de Fransen waren bijzonder galant in het voorbijsteken. Waarschijnlijk omdat we zo gevaarlijk lijken (voor één keer een voordeel), maar wanneer ze ons passeerden kozen ze voor het andere baanvak, en als dat niet kon bleven ze nog liever in ons kielzog hangen !

Volgens de routebeschrijving was de route "heuvelachtig"; het hoogste punt waren de Ardennen. Maar met "hoogste" is duidelijk niet alles gezegd... Ik dacht toch dat Frankrijk ets platter was; het ging altijd wel ergens naar boven of beneden. Naar boven is met de ligfiets geen probleem, het is minder vermoeiend maar wel trager : ons diepterecord was 3,7 km/h. Maar we zijn overal opgeraakt; als we de Muur van Hoei of de Kemmelberg opgeraken, mag een bravere maar soms lange klim (9 km) ook geen probleem zijn ! Naar beneden daarentegen was het een genot : het record staat nu op 61,9 km/h; ik kan je verzekeren dat je dan een kick krijgt van zon gevaarte in bedwang te houden ! Het enige probleem met al die hellingen is de voortdurende afwisseling : naar boven is alles te warm, zeker onder de blakende zon : bovenop elke top drink je een halve liter... maar in de afdaling krijg je het geweldig koud, en wanneer je dan te veel gedronken hebt, krijg je geweldige buikkrampen... hiertussen een evenwicht vinden was niet altijd even makkelijk. Maar weer thuis voel je dat het allemaal niet voor niets was : ik haalde 2.5 km/h méér met dezelfde inspanning ! De eerste maanden hoefde ik niet veel tegenstand te vrezen op mn route...

Na zonneschijn komt regen

Het kan niet allemaal van een leien dakje lopen... Op zon lange route móet je gewoon wel iets meemaken :
  • We zijn één keer domweg omgevallen toen we na een pitstop iets te snel wilden vertrekken en ons evenwicht verloren;
  • Nog één keertje ons evenwicht verloren tegen 6 km/h op een paadje van 10 cm breed; links een kanaal, rechts distels... we vielen droog, maar ik "recht in de roos"
  • Toen we een paadje met grove stenen afdenderden tegen 40 km/h begon ons voorwiel plots weg te glijden; zelden zoveel adrenaline gevoeld-en die deed zn werk : de fiets bleef waar hij hoorde, de snelheid zakte daarna toch maar
  • Twee platte banden op een jaagpad; in Vlaanderen zijn die quasi overal geasfalteerd, in Frankrijk kan je beter een mountain bike gebruiken. Maar met de onze ging het dus ook wel
  • Eén klapband; uiteraard op een afgesloten stuk weg, uiteraard van het achterwiel, waarvoor ik geen reserveband bij had (ons voorwiel is klein, en die banden vind je niet overal). Helaas was het 15 augustus, ook voor de Fransen een feestdag. Na meer dan 20 minuten een lift naar de dichtstbijzijnde stad, dan een fietsenmaker zoeken die open is, dan terugliften,... We hebben er drie uur mee verloren, en dat hebben we dan maar goedgemaakt door een stuk de trein te nemen; anders zouden we tegen middernacht nog niet zijn aangekomen !
Toulouse

Na 9 zware fietsdagen en twee rustdagen kwamen we in Toulouse aan; een hartelijk weerzien met onze vrienden ! We hebben daar vooral genoten van het "Leven als een God in Frankrijk" : kuieren door de oude straten, genieten van het luilekkerleven langs de oevers van de Garonne,... We hebben ook nog Airbus bezocht en een dagje gewandeld in de Pyreneeën (we waren nog niet moe genoeg zeker ?!).

Het afscheid kwam zoals gewoonlijk veel te snel, en volgens plan zouden we onze fiets (gedemonteerd) meenemen op de trein, samen met al onze bagage. Daarmee zouden we drie keer moeten overstappen, de metro van Parijs trotseren... Gelukkig was er net familie op bezoek met een camionette, zodat we onze fiets gewoon konden meegeven : meer moest dat niet zijn !

Een volgend bezoek komt er zeker, maar dan in een iets rustiger tempo, zodat we ook onderweg een stadje kunnen bezoeken. En wie weet, met nog een kinderkar erachter-dan hebben we onze eigen limousine !